Je Ziet Het, Je Hebt Het

Dat moment waarop iemand je verkeerde knoppen indrukt: ze misschien het gesprek domineren, of hulpeloos spelen, of alles om zichzelf laten draaien… en iets in je verkrampt. Irritatie borrelt op. Misschien zelfs woede.

Dat is wanneer je deze uitdrukking nodig hebt: “Je ziet het, je hebt het.”

Niet als beschuldiging. Of als zelfveroordeling. Maar simpelweg als een uitnodiging om naar binnen te kijken. Om te ontdekken of de dingen die ons het meest storen eigenlijk spiegels zijn?

Het gaat om de reflectie, niet om de uitdrukking

Dit gaat niet over schuld of de claim dat je identiek bent aan degene die je triggerde. Het is veel simpeler. Het gaat erom er even bij stil te staan en je af te vragen: “Zou mijn reactie iets over mezelf kunnen onthullen?”

Iets dat ik heb weggeduwd? Iets dat ik heb ontkend? Iets dat ik stiekem zou willen uiten?

De krachtigste inzichten schuilen vaak in onze sterkste reacties.

Drie spiegels die het waard zijn om op te merken

Wanneer iemand onder je huid kruipt, kan de spiegel verschijnen als:

• De Ontkende Zelf – iets dat je onderdrukt – Het deel van jezelf dat je besloten hebt niet acceptabel te vinden. De eigenschap die je onder het tapijt hebt gestopt maar die nooit echt is weg gegaan.
• De Verlangde Zelf – iets waar je jaloers op bent – De kwaliteit die je bewondert maar niet hebt opgeëist. Of waar je jezelf niet de toestemming toe hebt wilt geven.
• De Uitvergrote Zelf – iets wat je in jezelf veroordeelt – Een eigen gewoonte, weerspiegeld en met het volume op elf. (Het is altijd makkelijker om het bij iemand anders te zien, toch?)

Geen van deze maakt je verkeerd. Ze maken je menselijk.

Het is geen oordeel. Het is slechts informatie en inzicht.

De praktijk – volgende keer

De volgende keer dat iemand je knoppen indrukt:

Pauzeer. Adem. Langzaam. Gewoon één keer. In. Uit.

En, vraag jezelf: “Wat stoort me hier precies?” Dan de vervolgvraag: “Is dit een spiegel? Of is dit een persoonlijke waarde die wordt geschonden?”

Het verschil is belangrijk.

Van inzicht naar actie

De spiegel zien is stap één. Weten wat ermee te doen – daar start de transformatie.

Elke spiegel biedt een weg vooruit:

• De Ontkende Zelf – Vind een veilige ruimte om met deze eigenschap te experimenteren. Laat er een beetje van toe. Kijk wat er gebeurt als je het niet wegduwt.
• De Verlangde Zelf – Vraag jezelf: “Hoe zou het eruit zien als ik mezelf meer van die kwaliteit zou toestaan?” Zet dan één kleine stap in die richting.
• De Uitvergrote Zelf – Kijk hoe deze eigenschap in je leven voorkomt. En overweeg: “Hoe kan ik dit deel van mezelf met meer intentie en zorg inzetten?”

Waar het om draait

Onze reacties zijn niet willekeurig. Het zijn wegwijzers.

Ze wijzen niet naar wat er mis is met ons, maar naar waar groei wil plaatsvinden.

Naar delen van onszelf die om integratie vragen.

Naar de randen van wie we zijn – en wie we zouden kunnen worden.

De uitdaging

De meeste mensen doen dit werk nooit. Ze zijn te druk met gelijk hebben over hoe fout anderen zijn.

Ze brengen jaren, of zelfs decennia door reagerend op dezelfde triggers zonder ooit te stoppen om te vragen wat die triggers hen proberen te leren.

Maar jij zou anders kunnen zijn.

Je zou reactie kunnen omzetten in reflectie.

En reflectie in groei.

Het enige wat het kost is de bereidheid om je af te vragen: “Wat als datgene wat me stoort eigenlijk probeert me iets te tonen?”

Die verwondering – daar begint het echte werk.

Daar bewegen je van wie je altijd bent geweest naar wie je zou kunnen worden.

Daar vinden je de rand naar wie je kan worden.

En is die rand niet precies waar de magie gebeurt?

Eén kleine stap

Probeer te journalen na je volgende sterke reactie. Of pauzeer eenvoudigweg, adem, en vraag: “Wat laat dit me zien?”

De antwoorden zullen je misschien verrassen.

Dat doen ze meestal.